Degelijke overwinning op Doesburg

Degelijke overwinning op Doesburg

Nadat de alcoholdampen voor de meesten van ons waren opgelost en voor anderen alweer waren opgestegen of überhaupt niet waren opgelost, mochten de mannen van het 3e aantreden tegen SC Doesburg 3 (niet te verwarren met het fonetisch gelijkklinkende Duitse Duisburg). De thuiswedstrijd werd met dubbele cijfers (10-0) gewonnen, dus de verwachtingen waren hooggespannen. Boet was vandaag verhuurd aan het 4e elftal om daar zijn kunsten te vertonen.

In de week waarin Willy Abraham zag, passeerde weer een aantal opmerkelijkheden de revue. Op dinsdag werden nog wat verdwaalde filmpjes van het kampioenschap in de app geslingerd. Toch bijzonder aangezien we allemaal onze smartphones moesten inleveren. Men zou haast denken dat er een camera in de stofzuiger van Theo zat. Op woensdag keurde het Russische Hogerhuis een wet goed die bizarre babynamen in de ban doet. Coen Nibbeling mag zich dan ook gelukkig prijzen dat zijn zoon in Nederland is geboren. Op Koningsdag werd bekend dat een peuter uit Bangladesh, die geboren is met drie benen, in Australië is geopereerd waardoor hij weer in staat is te lopen en rennen. De driejarige Choity Khatun was geboren met een extra been en bij de geboorte kregen de ouders van het jongetje te horen dat hij niet heel oud zal worden met drie benen. Pure verspilling van geld: Tim Zweers loopt immers al ruim 30 jaar op 3 benen en hem hoor je ook niet klagen. Op vrijdagavond werd een 44-jarige man in Rotterdam betrapt op het stelen van een vlag van Feyenoord (ten tijde van het ter perse gaan van dit verslag nog steeds een gewild exemplaar) en op zaterdagavond wachtte de grens een tropische verrassing op een Hawaii-party.

Blijkbaar was een aantal mannen in de veronderstelling dat de klok de laatste zaterdag van april verzet werd of had men tijd gemaakt voor een wilde ochtendcopulatie, want maar liefst 3 lieden kwamen te laat, waaronder de gezusters uit Ulft. Ook Jens viel in de prijzen waardoor de boetepot weer langzaam gevuld raakt en de penningmeester de vakantiebrochures weer voor de dag kan halen.

Tegen de klok van 8:45 uur vertrok de Ettense karavaan vanuit de kantine richting de mosterdstad alwaar de Martinitoren met zijn 94 meter als hoogste kerktoren van Gelderland al van verre boven de stad zichtbaar was. Via een mediterrane zalmkleurige woonwijk bereikten we het in september jl. heropende sportpark Oranjesingel, hoewel de oranjes ver te zoeken waren. Het hernieuwde sportpark zag er gelikt uit, dus onze mannen trokken gretig richting de grasmat voor de warming-up. Onderwijl droegen Marc en Sjoerd bij aan het exploitatietekort doordat de koffie voor de leiding betaald moest worden.

Aangezien Tommy nog met zijn ballen aan het Portugese strand lag, nam Marc nam vandaag weer alleen de leiding voor zijn rekening. Dat Marc zijn studie Religiewetenschappen niet helemaal heeft afgerond, werd vandaag pijnlijk duidelijk. Zo vroeg hij aan onze goalie Martijn of hij wellicht de afstand tot de “marinet” kon overbruggen met zijn uittrap. Daar er een moskee op een steenworpafstand stond, hadden we algauw in de smiezen dat hij doelde op een “minaret”, de welbekende benaming voor de toren van een moskee. Waarschijnlijk denkt Marc ook dat de jeugd in de islamgemeenschap met Mekkano speelt.

Ondertussen bleef het ons niet ongemerkt dat onze tegenstander vrijwel roerloos rondom de picknickbanken bleef zitten en weinig aanstalten maakte om aan de warming-up te beginnen. Hoog tijd dus voor de leiding om eens poolshoogte te nemen. Algauw werd duidelijk dat de mannen uit Doesburg met een behoorlijk spelerstekort kampte. In goed overleg werd na handjeklap een praktische oplossing afgedongen waardoor onze mannen à contrecoeur de warming-up konden staken. Zo werd een eenvoudige 0-3 overwinning behaald en werd er nadien gevochten om de wastas, hoewel volgens de theorie van Harry alleen Angeline hem deze week niet zou willen hebben…

Martijn en de grens besloten vervolgens bij het 2e elftal een helftje mee te pikken. Die wedstrijd werd op sportpark De Treffer afgewerkt alwaar voor de 2e zondag op rij een voetbalteam kampioen kon worden. Longa’30 mocht bij winst immers ook de kampioensschaal in ontvangst nemen. Hoewel de mannen van het 2e goed partij gaven en zeker niet de onderliggende partij waren, werden er achterin jammerlijk 2 goals weggegeven. Daardoor liepen de Lichtenvoordenaren eenvoudig uit naar een comfortabele 0-2 ruststand. Hierop besloten Martijn en de grens om de camera en het blocnote weer in te laden en richting Braamt af te reizen. Een delegatie van het rondreizend circus van het 3e was immers ook naar sportpark Gerrit Dieker in Broamp, bi-j Chiel in de achtertuin, afgereisd om het 4e én Boet aan te moedigen. Sterker nog, ook Jürgen en Niek hadden besloten om het 4e te versterken.

Algauw bleek dat het trio in de 7e klasse toch makkelijker kan aarden, waardoor hun meerwaarde voor het 4e al snel bewezen werd. 2 goals en 2 assists van Boet én 1 goal van Jürgen later, werd er een 1-5 eindstand op het ontbrekende scorebord genoteerd. Ondertussen had Marc met smacht een geduldige gehaktbal naar binnen gewerkt, mocht er in de eerste helft met flesjes bier langs de lijn gezeten worden, maar werden in de rust de reglementen aangepast door de hoofdstratenmaker/aanvoerder, werden er kratjes bier in de kantine verkocht voor slechts 28 “uro”, maakte de frituurpan overuren om de magen van de hongerige wolven van het 3e te vullen en moest de Arrivabus enkele malen vol in de ankers in verband met overstekende wedstrijdballen.

Zo keerden de meeste mannen huiswaarts na een enerverende zondagochtend. De drie musketiers (Martijn, Yannick en de grens) besloten echter die middag in het clubhuis van de B&A-boys aan de Oldenhove te vertoeven. Nadat de dag kaartend bij Köster werd afgesloten, keerde Yannick na 13 uur met 0 speelminuten in de benen en enkele biertjes achter de kiezen richting huis om zomaar even een doorsneezondag van onze koffiejuf te beschrijven. Dat de grens een digibeet is en blijft, blijkt wel uit het feit dat hij twijfelde over de wijze waarop de wedstrijd van vandaag verwoord moest worden, omdat de tegenstander wellicht ook een website had. Daarbij vergat hij echter dat een internetverbinding ook al voldoende is om onze wedstrijdverslagen te lezen. Enfin, volgende week wacht ons de thuiswedstrijd tegen Concordia-Wehl en hopen we de ongeslagen reeks voort te zetten.

De grens

Laat hier jouw bericht achter